یادم هست چند وقت قبل تو صفحه اندیشه شرق یه مقاله چاپ شده بود درباره جذابیت های ورزشی خصوصن فوتبال و این که دایره نقادی در این حوزه تا چه حد وسیعه. در مقدممه اون مقاله درباره برنامه های سیما نوشته بود که عمومن برنامه هایی با محتوای یکسان هستند که تنها تغییراتی در ظاهر آنها داده شده تا بتوانند نظر مخاطب را جلب کنند.

 

این نکته در برنامه های نوروزی سیما به روشنی به چشم می آمد. تعدادی از برنامه ها مهمانی دعوت می کردند , از رشته های مختلف , به همراه دو مجری  که سعی داشتند با شوخی های تکراری و تهوع آور(تعبیری بهتر پیدا نکردم) به برنامه جذابیت ببخشند .  عمق فاجعه آنجا بود که در برنامه ای با محتوای تکراری شما ناچار بودید کسانی را بعنوان مهمان برنامه تحمل کنید که در طول سال بارها و بارها  در برنامه های مختلف حضور پیدا کرده اند. طبیعتن در چنین وضعیتی ترجیح می دهید کانال را عوض کنید .

 

از آنجا که شبکه بعدی تا لحظاتی  دیگر می خواد فیلم سینمایی پخش کنه باید نیم ساعتی پیام های بازرگانی رو تحمل کنید . بالاخره تبلیغات به پایان می رسه و فیلم شروع میشه اما وای به حال تماشاچی اگر بازیگر زنی در فیلم حضور داشته باشه. از این بازیگر زن فقط شما مجاز به دیدن یک صورت مات و تار شده هستید که تمام صفحه تلویزیون رو گرفته تا مبادا چشمتون به اندام زن بیفته. بس که این چیزا تو جامعه ما نایابه!!

 

خب به هر مشقتی هست فیلم رو تا به آخر تحمل می کنید و شبکه رو عوض می کنید , یک شبه انسان جسم شونصد تنی را بالای سر برده و عربده کشان از تشویق حضار سپاس گذاری می کنه , در چنین شرایطی تنها پناه بیننده دکمه قرمز ریموت کنترل است!

 

 

نوشته شده در پنجشنبه هفدهم فروردین 1385ساعت 13:57 توسط حسین| |