این ترمی که کم کم داره به آخر میرسه من فقط دو روز تو هفته دانشگاه می رفتم و بقیه روزهای هفته رو (چون خیلی آدم بی حال و ننری!! هستم) تو خونه می موندم. می موندم و می مونم.  واقعن بعضی از این روزا به طرز وحشتناکی کسالت بار بود. روزای این هفته هم تقریبن همین جوری بود.تازه از این هفته هر روزی که می گذره دلشوره امتحانای آخر ترم  هم به این خمودگی اضافه میشه! نمی دونم چه هدفی داشتم از نوشتن این جمله ها... اه! انقدر تایپ کردن من اسلوموشنه که ... !   ولش کن!

می خواستم بگم که آدمای شهرمون خیلی سرد و یخ شدن، به ظاهر نه، به عمل.( منظورم اینه که رفتار آدما با هم اصلن دوستانه نیست،درسته که بهم دیگه یه لبخند مصنوعی میزنن.)  تو این شهر زیاد که رانندگی میکنی ،یعنی وقتی 2-3 ساعتی بی وقفه پشت فرمون میشینی ، عجیب بوی خود شیفتگی رو از صغیر و کبیر میتونی استشمام کنی. خیلی بده.خیلی بدم می یاد از این وضع ! روز به روزم داره بدتر میشه انگار. اینجور نیست؟ با من موافق نیستی؟ حال من رانندگی رو همین جوری مثال زدم،چون خیلی عامه. همه باهاش سر و کار دارن ، تو خودت به  آدما و رفتار هاشون تو محیطی که زندگی میکنی فکر کن،تو رو خدا به همین نتیجه نمیرسی؟ میدونم خیلی تکراریه این موضوع ولی هر چقدرم که دربرش بگی و بنویسی خالی نمیشی!

جونم در رفت تا این دو تا جمله بی سرو ته رو نوشتم!

تا بعد!